จะที่ไหนก็เหมือนกัน อะไรที่ไม่เคยสำคัญก็จะไม่สำคัญต่อไป
คิดว่าคงมีแค่คนพิมพ์กับตัวอักษรเท่านั้น ที่จะสื่อทุกอย่างออกมา..
คนอื่นคงไม่เห็นหรอก ถึงเห็นก็อาจไม่สนใจ ถ้าหากสนใจ...มันก็เท่านั้น


เกิดมาเป็นแบบนี้ ใช่ว่าไม่เคยคิดจะเปลี่ยน แต่เปลี่ยนแล้วได้เท่านี้
อยากยืนอยู่ในจุดๆนั้นในขณะที่ก็อยากหนีไปให้ไกล รำคาญ เบื่อ โกรธ
..จนรับไม่ไหวแล้ว ก็เกลียดไม่ได้นี่ แย่ชะมัดที่เป็นแบบนี้
ถ้าเกลียดๆไปซะคงไม่จิตตกขนาดนี้ เพราะถึงเวลาเราคงขาดความมั่นใจ
ว่าตกลงจะมีสักกี่คนที่ยืนข้างๆเรา


จากนี้คงไม่กล้าแล้วจริงๆ จะไม่ทุ่มเทอะไรจนเต็มกำลังแล้ว เข็ดขยาด!
ยอมรับว่าเป็นคนเปลี่ยนเร็ว แต่ที่เราเปลี่ยนโน่นนี่เรามีเหตุผลนะ
หรือใครคิดว่าเราเห็นแก่ตัว..ก็ขอโทษจริงๆ มันเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆที่
สะสมมาเป็นปีๆ แต่พยายามไล่ความคิดทิ้งไปนานเท่าไหร่ มันก็ยิ่งย้ำให้เรา
จดจ่ออยู่กับมัน เหมือนครั้งก่อนๆเราขอยืนยันว่าถึงบอกอะไรใครไป ก็ไม่มี
ใครช่วยให้อะไรๆดีขึ้นอยู่ดี ทนปวดหัวคนเดียวคงดีกว่าพากันไม่สบายใจ
คนบางคนก็ทำร้ายคนอื่นโดยไม่รู้ตัว ไม่รู้ว่าคนคนนั้นโง่ หรือคนถูกทำร้าย
โง่กว่ากันแน่


พอปล่อยให้ทุกอย่างผ่านไปเหมือนกวนน้ำให้ใส แต่ยังไงก็ยังเหลือ
ตะกอนอยู่ดี ไม่มีทางเหมือนเดิมไปได้หรอก รักพวกแกนะซีเครท
แต่ไม่มีใครหรอกที่เราสามารถปรึกษาได้ทุกเรื่อง ขอบใจนะแป้ง
ถ้าไม่มีแป้งเราก็ไม่รู้จะเอาเรื่องนี้ไปปรึกษาใคร แล้วก็ขอโทษที่ช่วงก่อน
เราขาดการติดต่อ เราเข้าใจแล้วว่าเวลามีปัญหาบางอย่าง การได้ระบายให้
ใครสักคนฟังมันดีจริงๆ


เราเริ่มต้นจากศูนย์จริงๆ แต่วันนี้เรากลับรู้สึกว่าตัวเลขที่เพิ่มขึ้นมันก็ยังไล่
ตามทุกคนไม่ทัน 4อย่างที่เราไม่มี...มันมีอยู่ในตัวเพื่อนรักของเรา
ไม่เป็นไรหรอก ปล่อยไว้สักพัก เราจะอยู่กับพวกแกแบบนี้แหละ
จนกว่าทุกคนจะไม่ต้องการ